Het leven van een stagiaire gaat niet over rozen.

outfit feb 2015 2
Halloooo! Sorry voor de enorme stilte, maar m’n leven is nogal druk geweest. Zo werkte ik in januari keihard aan m’n bachelorscriptie, ging ik naar een sollicitatie voor een stageplek, kreeg ik de stage (hoera!) en werkte ik een week later fulltime in Amsterdam. Pff, ik houd het zelf niet eens meer bij. Om het goed te maken een outfit post én een update over wat ik nu precies aan het doen ben. 

Continue reading


Nieuwe suède schatjes.

nike schoenen
Wie mijn stijl een beetje kent weet dat ik veel jurkjes, strakke broeken en blousjes draag. Sportieve kleding (buiten het sporten) blijf ik over het algemeen ver vandaan.. Vans en Allstars vind ik nog wel leuk, maar een hoodie met een levensgroot logo zul je niet in mijn kast tegen komen. Die Nike Roshe run hype vond ik maar stom. En dus was het ook voor mij een verrassing toen ik in een random schoenen outlet een beetje verliefd werd op deze Nikes. Toegegeven: ze zijn niet knalgeel, ze hebben geen rare vleugels aan de zijkant en door de verborgen sleehak zijn ze nog een beetje vrouwelijk, dus zo ver van mijn eigen stijl zaten ze eigenlijk ook niet. Toen ik ze aandeed was ik verkocht, al twijfelde ik met mijn probleemvoetjes nog wel een beetje over de sleehak. Maar ach, yolo, m’n maat 41/42 leek opeens een maat 39 dus daar teken ik voor!

Het beste? Ze lopen, ondanks de hak, heel lekker en zijn verbazingwekkend makkelijk te combineren! Zo droeg ik ze al onder een jurkje en staan ze onder skinny jeans ook heel leuk. Bingo!



Mother knows best.

blouse
Afgelopen week kwam ik er op wel heel bijzondere wijze achter dat mijn moeder een trouwe Glambition-lezer is. Schreef ik aan het begin van de week nog over mijn liefde voor knalroze en in het speciaal een zijden blouse van Tommy Hilfiger, kreeg ik aan het eind van de week de mededeling dat ik maar uit moest kijken naar een pakketje. ‘Wat is het dan?’ vroeg ik. ‘Dat is een verrassing,’ zei mama. Een paar dagen later belandde het pakketje dan eindelijk op m’n mat. Ik had in de tussentijd heel wat uurtjes besteed aan proberen te bedenken wat het zou kunnen zijn en stiekem was deze blouse door m’n hoofd geschoten, maar nahh, dat zal toch niet? Dat zou wel een érg goede actie zijn. Maar bij het openen van de doos zag ik het al direct: het was DE blouse! Ik denk zo dat ‘liefste moeder van de maand’-award naar de mijne gaat.